KIEDY UBRANIA PIORĄ SIĘ SAME…

Jak tekstylia mogą czyścić się same? Jak malutkie roboty poruszające się w krwioobiegu mogą zrewolucjonizować metody leczenia? Otaczające nas atomy, odpowiednio kontrolowane przez naukowców, mogą uczynić to wszystko możliwym.

Gdybyśmy spojrzeli na świat przez szkło powiększające, moglibyśmy być naprawdę zaskoczeni tym co dzieje się w świecie nanocząsteczek, które są dziesięciokrotnie mniejsze od pojedynczego włosa. Ta miniaturowa kraina oferuje możliwości, które zmieniają spojrzenie na codzienność. Złożona dziedzina nanotechnologii próbuje wykorzystać te możliwości.

Nanotechnologia na wybiegach przyszłości.

W niedalekiej przyszłości do ogólnoświatowej sprzedaży mogą wejść niebrudzące się tkaniny. Niemiecka firma BASF opracowując nowatorskie produkty dla przemysłu chemicznego, skopiowała samoczyszczący się mechanizm kwiatu lotosu i trzciny, stworzyła materiał wykończeniowy, który nałożony na tkaninę, nie dopuszcza do jej zamoczenia i zabrudzenia. Na roślinach ultra-cienkie struktury powierzchniowe przeprowadzają proces „samooczyszczania”: w czasie kontaktu z wodą, małe krople wody spływają po liściach i zmywają mikroskopijne cząsteczki brudu i kurzu. Materiał wykończeniowy o nazwie Mincor® TX TT stworzony został do imitacji tych procesów. Na tkaninach pojawiają się cząsteczki o średnicy poniżej 100 nanometrów i odpychają brud.

Podobnym rewolucyjnym nowatorskim rozwiązaniem firmy BASF jest tkanina w 100% wodoodporna, która może zostać wykorzystana głównie w branży obuwniczej, do produkcji namiotów, kurtek sportowych i foteli samochodowych. Jeden metr kwadratowy przepuszczającej powietrze tkaniny o nazwie Luquafleece®, może wchłonąć do 26 litrów wody. W suchym otoczeniu malutkie otwory polimeru o niezorganizowanej strukturze zapewniają pełną wentylację, ale narażony na działanie wody materiał wchłania ją jak molekularna gąbka. Następnie przebywając znowu w suchym otoczeniu, woda wchłonięta przez materiał wyparowuje, a malutkie pory znowu otwierają się zapewniając swobodny przepływ powietrza.

Te specjalne tkaniny posiadają walory nie tylko użytkowe, ale mogą także być elementami pomocnymi w sytuacjach zagrożenia życia. Badacze pracują nad opracowaniem e-tkanin , które ostrzegałyby kiedy osoba nosząca je jest chora. Materiał pokryty elektrolitem, nanorurkami węglowymi i odpowiednimi przeciwciałami jest w stanie wykryć obecność białek we krwi, za pośrednictwem których jest w stanie określić stopień zaawansowania choroby i obserwować podstawowe oznaki życia.

„Nano” materiały spowodują zmiany nie tylko w dziedzinie mody, ale również w przemyśle motoryzacyjnym i budowlanym. Kilka z tych innowacyjnych funkcjonalności zostało już wykorzystanych w samochodzie koncepcyjnym Smart Forvision. Urzeczywistniło się to za sprawą kooperacji firm Daimler i BASF. Na przykład zamiast tradycyjnego ogrzewania foteli, użyto termoprzewodzących nanopowłok , a zastosowanie odbijających podczerwień folii na przednią i boczne szyby chroni wnętrze samochodu przed niepożądanym przegrzaniem. W przemyśle budowlanym coraz więcej Nano materiałów wykorzystuje się do tworzenia wydajniejszych systemów izolacji i samoczyszczących powierzchni.